Annem’e, Babam’a, özleme dair..


Gönlünüze hasret tınıları yerleşmeyi versin .Tomur  tomur göz yaşlarınıza dur diyemezsiniz .
Gurbette ki  sevdalarınızdır  gününüze konup geçmeyen .Özlemdir sizi huzura eriştirmeyen.
Araya dağlar girdi mi;vuslat saatini hesaplamaya giriştik mi, o gönlümüzde yanan korun
söndürülmemek üzere yakıldığını  nereden bilebilirdik ki !...
İçimde  büyüttüğüm hicranımın ,gün be gün kesretleşip boyumu aşacağını tahmin dahi edemezdim.
Hangi yalnızlığı şarkı edindim kendime.
Hangi karanlığı kurtarıcım bildim.

Hangi sevdalar gönlüme karabasan ,hangileri diken oldu.
Hangisi kışlam da  yiten günümdü.
Hangisi sert esen ilk rüzgarda solan gülüm .
Hangisi candan geçmiş beden de körpe bebek nüvesiydi.
Hangisi ayrılık fidanının ilk tomurcuğu ,hangisi gözbebeklerime yerleşen sürgün bakışımdı.
Ayrılıklardı ,yalnızlıklardı,geçmişe göz kırmaktı.
Geleceğin bedbaht göründüğü rivayetiydi.Sabırsız iklimlerin güze açan gülleri gibi.
Hep arayışlar da,hep bozgunlar da yüz göz  oluyordum.
Tek gerçek sizi çoooook özlediğimdi.
Şimdi bu koca şehirde ,upuzun mahalle aralarında bir sokak lambası yalnızlığın da geçer günlerim.
Özlemim var size .Ruhumun acıyan yanlarını iyileştiren sesiniz var iç cebimde.
Gönlümün ırmaklarında yansıyan siluetiniz var .
10 yıllık  gurbet ağırlığını taşıyan yorgun omuzlarım var.
Sizin hasretinizle kavrum kavrum kavrulan yüreğim
İçimde ki yorgunluk duvarının sıvalarından kurtulup yeniden asumanın rengine bakmalı bunu
denemeliyim.
Hep şairin şiirlerinin içtiğim acı kahvem gibi içime yer edinmesiydi .
gönlümde ki hasret bulutunu itip aydınlıkları sunmasıydı …

(*)ANNEM’E MEKTUP

Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece içine mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böyle bir lahza kaldığım zaman
Geceyi koynuma aldığım zaman
Gözlerim kapanıp kaldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim

Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye
Üzülmekteyim ben üzülmekteyim.

İnce  dilimlenmiş ağlara geriliyor gibi.Yakın gözlüğünü bulamayanlar gibi .
Sessizlik gibi,sır gibi,kimsesizlik gibiyim.
Yıkılıyor içimde ki bir bir yıkılmaz dediğim dağlar ailemin kıymetini daha çok anladım.
Özlemleriniz di; yüzünüzün  derin çizgilerini  silsile olup yüreğime taşıyan .
Çınlayan sesinizdir kanadı kırık yavrunuzun kulağında ki
Tüm hüzün taşıyan şarkılarda ağlayandım.Genç yaşımın genç duygularına boyun eğip,yıkılmamayı
öğrenmekti   hayat  belki de.
Yalnızlığımdaki kalabalık duygularımdınız siz.
Siz başımın tacı.Ebeveyn olmanın ne olduğunu,koruma iç
güdüsünün ne olduğunu  hani eskiler derler ya (anne olunca  anladım ).
Ömrümün anlamını ,rengini ,yaşadığım en koyu sevdaları  bir bir anladım tarafsız bakmayı.
Sundurmam oldunuz siz.Feleğin  üzdüğü günümü göz yaşına boğduğum anlarda .
Evimizin bereketi y di kıldığınız namazlar.  Ahhh ! bir de varlığınız… 
Hayatın güzel olduğu kadar çileli yanlarını anlattığınız anılarıma sarılırdım yastığım diye.
Biçare yanlarımı göstermedim size hep gizledim.İstedim ki hep mutlu bilesiniz beni .
Yetiştirdiğiniz gibi hep kendine güveni olan hep disiplinli istediğiniz gibi..

(*)Necip  Fazıl Kısakürek –Annem’e Mektup

emine göl yılmaz


5 yorum:

  1. Hep arayışlar da,hep bozgunlar da yüz göz oluyordum.
    Tek gerçek sizi çoooook özlediğimdi.
    Şimdi bu koca şehirde ,upuzun mahalle aralarında bir sokak lambası yalnızlığın da geçer günlerim.

    içimi okumuşsun, benim 15 yıl oldu gurbetim:(( yüreğine kuvvet emine...

    YanıtlayınSil
  2. içimizdeki gurbetin ateşlediği fitil biz nereye gidersek onunda bizimle gidişiyle paralel o yüzden gurbeti bitiren kavuşmalar olsun gelecek günlerimizde handan

    YanıtlayınSil
  3. Yüreğinize sağlık,geçmişin izlerini gözyaşıyla yoğurarak okudum!

    Fatma

    YanıtlayınSil
  4. Sevgili yazar kardeşim Gölyılmaz,gurbete gelin geldiğim demleri hatırlattınız bana;hangi yalnızlığı şarkı edindim kendime.Hangi karanlığı kurtarıcım bildim.Ayrılık fidanının ilk tomurcuğu,sürgün bakış,sabırsız iklimlerin güze açan gülleri(ben kavuran gözyaşı diyorum),sokak lambası yalnızlığı....Biçare savrulurken yazı dilinizle beni anlatmışsınız,kaleminizin yüreğine sağlık,kalbiniz coşsun ki suskun yüreklerin dili olsun!Başarılarınızın devamı dileğiyle......

    YanıtlayınSil
  5. canımsınız Emine hanımcım,17 sene oldu kendi vatanında gurbetçi olalı,büyük üstadın paylaştığınız yazısında tekrar o senelerden başladım yaşamaya...
    eline yüreğine sağlık...sevgilerimle
    ilkay...

    YanıtlayınSil

Yorum Kuralları:

1- Yaptığınız yorumun hakaret içermemesine dikkat ediniz.

2- Yayınlanacak yorumlarınızın yazı ile alakalı olmasına özen gösteriniz.

3- Yazım ve dilbigisi kurallarına dikkat ediniz.

4- Yukarıdaki kurallardan herhangi birine uymamanız durumunda, yorumunuz yayınlanmayabilir.